"Studeren vraagt om meer dan alleen geld"
Wat heeft een jonge meid nodig om succesvol te kunnen studeren? Niet alleen geld, maar ook steun, een netwerk en iemand die naast haar blijft staan. In een uitgebreid artikel van De Correspondent laat journalist Tim ’S Jongers zien waarom kansengelijkheid in het hoger onderwijs om veel meer draait dan alleen financiële mogelijkheden.
Het artikel vertelt het verhaal van Stichting Anne-Bo, vanaf het allesveranderende moment waarop oprichter Annemieke van de Wouw haar dochter Anne-Bo verloor tot de stichting die inmiddels honderden jonge meiden ondersteunt tijdens hun studie.
Anne-Bo was negentien jaar en studeerde International Business aan de Hogeschool van Amsterdam. Ze was sociaal betrokken, energiek en had een sterk gevoel voor rechtvaardigheid. Annemieke wilde haar herinnering op een betekenisvolle manier levend houden. Het studentenleven en de kansen die zij haar dochter had kunnen bieden, gunde zij ook jonge meiden voor wie studeren niet vanzelfsprekend is.
Vanuit die gedachte werd Stichting Anne-Bo opgericht.
Meer dan financiële ondersteuning
In het artikel wordt duidelijk dat financiële problemen slechts één van de drempels zijn die jonge meiden kunnen tegenhouden om verder te studeren. Ook het ontbreken van begeleiding, kennis van het onderwijssysteem en een professioneel netwerk kan grote invloed hebben op hun studiekeuze en kansen.
Daarom ondersteunt Stichting Anne-Bo studenten niet alleen met collegegeld, studieboeken en een laptop. Iedere student wordt ook gekoppeld aan een persoonlijke coach. Deze coach denkt mee, biedt een luisterend oor en stelt waar mogelijk haar kennis, ervaring en netwerk beschikbaar.
De combinatie van financiële ondersteuning en persoonlijke coaching geeft studenten de ruimte om zich op hun opleiding en toekomst te richten.
De verhalen achter de stichting
Journalist Tim ’S Jongers sprak voor het artikel met studenten Rebekka en Sinit en hun coaches Els Oosthoek en Katja Haakman.
Rebekka verloor haar moeder en zag daardoor niet alleen haar thuissituatie, maar ook haar financiële mogelijkheden plotseling veranderen. Met ondersteuning van Stichting Anne-Bo begon zij aan de opleiding Creative Business. Inmiddels loopt zij stage bij Videoland RTL en kon zij een minor in de Verenigde Staten volgen. In coach Els vond zij iemand die naast haar staat, met haar meedenkt en haar ondersteunt tijdens belangrijke momenten in haar opleiding en loopbaan.
Sinit kwam vanuit Eritrea naar Nederland en droomde ervan om rechten te studeren. Hoewel haar route naar de universiteit niet vanzelfsprekend was, bleef zij vastberaden. Met ondersteuning van Stichting Anne-Bo rondde zij haar mbo-opleiding af, behaalde zij haar propedeuse en studeert zij inmiddels Rechten aan de Universiteit van Amsterdam.
Coach Katja helpt haar niet alleen met praktische en studiegerelateerde vragen, maar ook met het leren kennen van de stad en de nieuwe wereld waarin zij terecht is gekomen. Samen bezoeken zij musea, de bioscoop en binnenkort ook een rechtszaak.
Ook coaches leren en groeien
De samenwerking tussen een student en een coach werkt niet slechts één kant op. Ook de coaches vertellen in het artikel hoeveel zij van hun student leren.
Door het contact worden zij geconfronteerd met levens, ervaringen en omstandigheden die soms ver afstaan van hun eigen werkelijkheid. Hierdoor ontstaan relaties die verder gaan dan traditionele begeleiding.
Zoals Tim ’S Jongers in het artikel schrijft:
“En zij die een zeker bestaan hebben, worden met beide voeten op de grond gezet.”
De studenten krijgen toegang tot kennis, begeleiding en een netwerk. Tegelijkertijd krijgen coaches nieuwe inzichten en leren zij de samenleving vanuit een ander perspectief bekijken.
Een naam die blijft bestaan
Wat begon vanuit een onvoorstelbaar verlies, is uitgegroeid tot een stichting die jonge meiden de kans geeft om hun dromen na te jagen.
Het verdriet om Anne-Bo zal voor Annemieke nooit verdwijnen. Maar haar naam leeft voort in iedere student die dankzij de stichting kan beginnen aan een opleiding, haar diploma behaalt en zelfstandig aan haar toekomst kan bouwen.
Het artikel eindigt met de woorden van Annemieke:
“Het is niet te accepteren, maar dat hoeft ook niet. Zolang de naam van Anne-Bo genoemd wordt, bestaat ze.”
Wij zijn Tim ’S Jongers en De Correspondent enorm dankbaar voor de tijd, aandacht en zorg waarmee het verhaal van Stichting Anne-Bo, onze studenten en coaches is vastgelegd.
Ook bedanken wij Sinit Tesfay, Rebekka Keiner, Katja Haakman, Els Oosthoek, Danja Willemsen, Quinty van Veenendaal, Nuha Haritani en Arlette Sijbers voor het delen van hun verhalen en voor hun bijdrage aan deze bijzondere publicatie.
Lees het gehele artikel nu online via deze knop!