Müberra is een van de veertig studenten die kunnen studeren dankzij onze zeer gewaardeerde sponsor Contribute Foundation.
Müberra is student Creative Business aan de Hogeschool Inholland en Marieke is professioneel (loopbaan)coach.
Interview door Esther Goedegebuure
Müberra
Het is op de ochtend van haar diploma uitreiking dat Müberra (18) zich laat interviewen over haar ervaring met de Stichting Anne-Bo. Nadat ze vorig jaar is gezakt, heeft ze dit jaar toch maar mooi de HAVO afgerond. Gelukkig, want nu kan ze door met de rest van haar leven en is ze klaar voor een nieuwe start aan de Hogeschool Inholland waar ze Creative Business gaat studeren.
“Via een lieve mentor van mijn middelbare school kwam ik vorig jaar in aanraking met Stichting Anne-Bo. Zij kende Annemieke en raadde me aan om de stichting in te schakelen zodra ik zou gaan studeren. Mijn mentor wist dat mijn moeder alleenstaand is en niet voldoende middelen heeft om mij en mijn broer te kunnen laten studeren.
Nadat ik op de site van Anne-Bo had gekeken, schreef ik me meteen in, dat ging eigenlijk heel makkelijk. Maar helaas zakte ik voor het examen. Het was een lastig jaar voor me geweest, waarbij ik me nauwelijks had kunnen focussen op school. Om mijn moeder te kunnen helpen met haar financiën heb ik al vanaf mijn vijftiende bijbaantjes gehad. Zo heb ik opgepast, in een callcenter en een supermarkt gewerkt en in dat laatste schooljaar heel veel uren gedraaid in de horeca. Rond mijn eindexamen werd het me allemaal te veel, ik was zo moe en had zoveel stress dat ik niet mezelf meer was. Achteraf gezien zat ik in een burn-out. Omdat ik via het volwassenonderwijs het examenjaar opnieuw zou doen, dacht ik dat ik de Stichting Anne-Bo niet nodig zou hebben. Totdat ik erachter kwam dat ik dat jaar een busabonnement nodig zou hebben dat 70 euro per maand kostte en dat had ik niet. Stichting Anne-Bo bleek deze kosten te willen vergoeden en koppelde me ook meteen aan een coach.
Zo heb ik Marieke leren kennen. Het is zo fijn om iemand in je leven te hebben met wie je van alles kunt bespreken. Mijn coach is geen vriendin, niet m’n moeder en ook geen leeftijdgenoot maar wel iemand die ik helemaal vertrouw en bij wie ik alles kwijt kan. Ze past heel goed bij me. Ze heeft zo veel gezien en zoveel gedaan. Ze heeft zo veel verschillende banen gehad, ik kan ontzettend veel van haar leren. Marieke houdt net als ik van reizen en ze heeft in haar leven ook veel meegemaakt. Het is heel geruststellend om te horen dat het bij haar ook allemaal goed is gekomen. Haar ervaringen geven me een veilig en bemoedigend gevoel. Ik kan alles tegen Marieke aanhouden en als ik met haar praat valt er echt iets van m’n schouders. Ik ben een zelfstandig type, regel eigenlijk al van jongs af aan alles zelf. Ik heb nooit op hulp van wie dan ook gerekend. Marieke is meer dan een hulp iemand die naast me staat, iemand die met me meeleeft en bij wie ik mijn hart kan uitstorten als het me teveel wordt.
Als ik na de zomer ga studeren aan de hogeschool zal ik haar adviezen misschien iets meer nodig hebben. Ik verheug me op mijn studie Creative Business, al op de open dag kreeg ik er goeie energie van. Ik heb ook zin om een nieuwe start te maken, andere mensen te leren kennen. Bij een evenement van de Stichting Anne-Bo heb ik trouwens ook leuke meiden ontmoet, met wie ik me meteen kon identificeren. Op de middelbare school had ik niet veel mensen om me heen die een soortgelijke achtergrond hadden als ik. Veel van die leerlingen kwamen uit geprivilegieerde kringen, waar altijd geld was, en ze na school eerst een tussenjaar namen. Die jongens en meisjes hadden zo’n ander wereldbeeld en snapten nauwelijks dat er ook mensen zijn voor wie het allemaal minder makkelijk is. Op het Anne-Bo Festival ontmoette ik meiden aan wie ik me kan relateren, die snappen hoe het is als je extra hard je best moet doen om te kunnen studeren.
Ik hoop dat ik na mijn studie een carrière kan maken in de muziek, want zingen en muziek schrijven is mijn grote passie. Ik droom ervan om veel ervaring op te kunnen doen in andere culturen en later op verschillende plekken te kunnen wonen. En om mijn moeder zo te kunnen ondersteunen dat zij ook minder stress heeft. Ze heeft me alles gegeven wat ze had en als ik later een goeie baan heb kan ik haar ook laten genieten.”
Marieke:
Marieke (62) is professioneel (loopbaan)coach en begeleidt voor de Stichting Anne-Bo studente Müberra. “Mensen stimuleren om op de bok van hun eigen kar te gaan zitten en de teugels in de hand te nemen, dat vind ik leuk. Zo zie ik ook mijn rol als coach van Müberra”
Coachen van mensen loopt als een rode draad door mijn loopbaan omdat ik graag een toegevoegde waarde wil hebben aan de ontwikkeling van de ander. Sinds 1998 werk ik als zelfstandig (loopbaan)coach. Daarvoor het ik verschillende functies gehad in de financiële sector, o.a. heb ik een afdeling van 270 mensen aangestuurd. Het inspireert mij om mensen in hun kracht te zetten, op wat voor een niveau dan ook. Mensen stimuleren om op de bok van hun eigen kar te gaan zitten en de teugels in de hand te nemen, dat vind ik leuk. Zo zie ik ook mijn rol als coach van Müberra. Het is een zelfstandig meisje dat goed weet wat ze wil. Mijn taak is om haar te steunen en te stimuleren in het waarmaken van haar dromen en plannen. Ik wil een klankbord voor haar te zijn, iemand aan wie ze alles kan vertellen. Om haar vertrouwen te winnen heb ik me vanaf het begin af aan heel open en kwetsbaar opgesteld, door ook veel over mijzelf en mijn eigen leven te vertellen. Ik probeer haar te laten zien dat het leven geen strakke lijn is, er zijn altijd hobbels, de weg is nooit helemaal geplaveid. Je kunt dat pad makkelijker bewandelen als je hulp durft te vragen, of als je je uit durft te spreken. Ze weet dat ze me alles mag vragen en dat doet ze inmiddels ook. Ze is nieuwsgierig en geïnteresseerd en kan ook hele persoonlijke vragen stellen. Met mijn levenservaring kan ik een voorbeeld voor haar zijn.
Müberra voelt zich erg verantwoordelijk voor haar moeder en daarom probeer ik haar te stimuleren om af en toe iets meer ruimte te vragen voor zichzelf. We leerden elkaar kennen toen ze gezakt was voor haar examen. In het jaar dat ze het opnieuw ging proberen, haalde ze in eerste instantie niet meteen goeie cijfers. Door samen met haar naar de planning te kijken, ontdekten we dat ze door haar bijbaantje eigenlijk te moe was om nog te leren. Toen heb ik haar aangeraden om niet ‘s avonds maar overdag te werken zodat ze voldoende slaap kreeg en er genoeg energie overbleef voor haar schoolwerk. Ook heb ik haar aangeraden haar aandacht beter over de verschillende vakken te verdelen. In de regel coach ik haar meer op persoonlijke ontwikkeling en privé omstandigheden dan het schoolwerk.
Door mijn betrokkenheid bij Stichting Anne-Bo heb ik regelmatig contact met jonge mensen en dat vind ik ontzettend leuk. Annemieke ken ik al zo’n jaar of vijftien, via de Rotary en toen ze de stichting opzette, wist ik meteen dat ik daar een bijdrage aan wilde gaan leveren. Mijn eigen kinderen zijn al 30 en 31 jaar, en een woont er op Bali. Mijn eigen kinderen waren weliswaar vrij bevoorrecht maar ik heb ze altijd bij willen brengen dat je ook iets terug moet doen voor een ander en de samenleving ook iets moet bieden als je het zelf goed hebt.
De meisjes die bij Stichting Anne-Bo aangesloten zijn moeten hun vrijheid bevechten, zo ook Müberra. Ze zorgen vaak meer voor hun ouders dan andersom. Müberra wil graag in het buitenland gaan studeren en ik zal haar daar als ze eenmaal wat verder is in haar opleiding ook zeker in steunen. Ze wil graag reizen en hangt aan mijn lippen als ik haar vertel over de plekken die ik allemaal bezocht heb. Die interesse in andere landen en culturen delen we. Annemieke kijkt altijd goed of er een match is tussen een student en de coach en in het geval van Müberra en mij is dat zeker goed gelukt, we hebben een goeie klik.
Marieke:
“Als ik aan Anne-Bo denk… denk ik aan die gezellige, sociale meid die maximaal kon genieten en echt zichzelf was. Haar onbevangenheid gun ik ieder meisje”
Mübarra:
“Als ik aan Anne-Bo denk dan denk ik ook meteen aan Annemieke, die ik bewonder om haar kracht en energie. De manier waarop ze de droom van haar dochter Anne-Bo waarmaakt vind ik mindblowing”